woensdag 29 juni 2016

Update

Er is weer veel gebeurd de afgelopen 6 weken. Een beetje teveel soms.
Laten we maar bij het begin beginnen:

Zondag 22 mei hebben Loreena en ik met het koor gezongen tijdens de inzegening van de nieuwe priester in de kerk in Tolga. Leuk en interessant om zoiets eens mee te maken! De dienst was een mengeling van katholiek en protestant.

Sneppen tijdens de kerkdienst. Loreena staat rechts vooraan, bijna in het midden. En ik sta helemaal rechts achteraan.

Ik heb nog tot 6 juni in de bloementent gewerkt en Loreena heeft de rest van mijn uren overgenomen. Dat zou dan de hele maand juni en juli zijn, zo was dat tenminste afgesproken met de eigenaar en de andere medewerkers. Maar 1 week geleden kreeg ze ineens op zondagavond een sms met de mededeling: bedankt voor je inzet, maar we hebben je niet meer nodig de rest van het seizoen. Ik ben zo ontzettend boos geworden, dat ik er zelfs iets van op Facebook heb gezet. Iets wat ik normaal nooit snel doe. Potverdorie, heeft ze eindelijk een zomerbaantje, gebeurd er dit! Ik twijfel nu of ik de eigenaar moet aangeven, want het was zwart werk, en dat is natuurlijk verboden. Ik ben er nog niet uit.

Begin juni had ik 3 inwerkdagen bij Litun, een instelling voor geestelijk gehandicapten. Ik was al støttekontakt (steuncontact) voor iemand daar en dat heeft geholpen om dit zomerbaantje te krijgen. In het begin was het even wennen, maar het gaat vast wel lukken.

Per 1 juni ben ik ook begonnen als BPA, brukersstyrt personlig assistent. Ik werk nu 7,5 uur per week, verdeeld over 3 dagen, bij een mevrouw in Tynset. Voornamelijk poetsen, maar ook af en toe boodschappen doen en persoonlijke verzorging. Dit is een vast baantje tot eind november, dus dat is super! Het enige minpuntje is dat deze dame behoorlijk veeleisend is, dus echt leuk werk is het niet. Maar goed, ik denk dan maar aan mijn bankrekening, zet mijn blik op oneindig en mijn verstand op nul. Het is gelukkig maar 7,5 uur per week.

In de tussentijd heb ik ook nog een gesprek gehad met Røros Næringshage, een bedrijfsvereniging in Røros. om een soort samenwerkingsverband op te zetten met allerlei alternatieve leraren (yoga, tai chi enz.). Ik zou dan alle mensen in kaart moeten brengen en zij zouden dan een bijeenkomst plannen om met iedereen hierover te praten. Aangezien ik nu tot over mijn oren in het werk zit, laat ik dit even varen. Ik kan niet alles.

4 juni zijn Loreena en ik gezellig naar Savalen geweest om te daar op het strandje bij het meer te picknicken. De wind was koud, maar in de beschutting van een hutje was het toch heel lekker en super gezellig.


Uitzicht vanaf ons plekje.




10 juni hadden we een afsluitingsfeestje van het koor bij de hut van 1 van de koorleden. Het werd een gezellig avondje. Overigens ben ik gestopt als voorzitter van het koor. Ten eerste is het heel veel werk, en ten tweede is de lol er heel snel af als er een paar tussen zitten die het leuk vinden om keiharde kritiek te geven als je een keer een fout maakt. Al de onzekerheid over werk en inkomen de laatste tijd en nu het vele werk, maakten dat ik dat er gewoon niet meer bij kon hebben. En natuurlijk is het zo, dat degenen die het meest kritiek hebben, geen zin hebben in de functie van voorzitter. Lekker makkelijk, veel kritiek geven en het zelf niet willen doen.

14 juni was het afsluitingsfeest van Tino op Storsteigen. Hij is nu zo goed als klaar. Omdat hij de 1e 2 jaar een speciaal leerprogramma had en daarna påbygg (2 jaar theorie, na de 1e 2 jaar praktijk) heeft gedaan, heeft hij wat praktijk gemist. Dat moet hij nog gaan doen van september tot november: werken met de paarden op Storsteigen plus nog een examen daarover. Als hij dat heeft afgerond, krijgt hij zijn diploma.
Tino tijdens het afsluitingsfeest


Omdat het nog onzeker is of hij financiele steun van het NAV krijgt (de noorse UWV), is hij voorlopig bij mij komen wonen. We zijn rond de tafel gaan zitten om regels op te stellen en de eerste anderhalve week is goed verlopen.




21 en 22 juni had ik een leuke yoga-opdracht in Savalen. Daar werden toen de aktieve gepensioneerden dagen gehouden en ik was gevraagd of ik gedurende die 2 dagen 5 yogalessen voor senioren kon geven. Natuurlijk kon ik dat! En het was helemaal superleuk! Het liefste zou ik voltijd als yogalerares willen werken, zo leuk vind ik het. De organisator heeft veel positieve reacties gekregen over mijn lessen en volgend jaar willen ze graag weer een beroep op me doen.

Afgelopen weekend (25 en 26 juni) ben ik dan echt begonnen bij Litun. Ik werd gelijk in het diepe gegooid. Ik werk in een huis met 4 bewoners. Er was te weinig personeel, waardoor ik het grootste gedeelte van de tijd alleen was met 2 van de 4 bewoners.  Bij het uit bed halen van 1 van de bewoners, die veel hulp nodig heeft, kwam er gelukkig iemand helpen. Al met al ging het niet slecht. Gisteren weer een dienst gedraaid en ik begin de routine bij die ene bewoner een beetje onder de knie te krijgen.

En nu zit ik even thuis. Ik zou eigenlijk moeten gaan werken bij die dame in Tynset, maar ik kon haar huis niet in. De voordeursleutel die altijd op een bepaalde plek ligt, lag daar nu niet. Aangezien ik haar telefoonnummer niet heb, heb ik, na 4 x aanbellen gedurende 10 minuten, maar een briefje in de deursponning gestopt. Ook mijn leidinggevende kan ik niet bereiken. Vervelend, zo'n situatie! Vanmiddag half 1 moet ik weer op Litun zijn voor een uitleg hoe het datasysteem werkt en daarna van half 3 tot half 10 een avonddienst draaien. Ook morgen weer zo'n dag: van 10 tot half 1 als BPA en vervolgens van half 3 tot half 10 weer een avonddienst. Lange dagen, maar met mijn bankrekening in mijn achterhoofd en niet al teveel bezigheden naast het werk moet het lukken. Gelukkig kan ik altijd wel een momentje vrij maken voor yoga, anders zou ik het niet vol kunnen houden. En ook Tino en Loreena helpen mee in het huishouden, dus dat betekend minder werk voor mij.

En last, but not least: de kittens. Daar gaat het heel goed mee. We hebben ontzettend veel foto's van ze gemaakt en er een heleboel gedeeld op Facebook. Ondertussen zijn de 2 jongetjes weg. De ene is vorige week naar zijn nieuwe eigenaresse gegaan en de andere gisteren. Dus nu hebben we nog 6 katten: Sammy, die zijn kids erg gezellig vind, Luna, die er niks aan vindt en helaas regelmatig ruzie heeft met Sammy, Elena en Emily, de poezen van Loreena en Elora en Amy, de 2 overgebleven kittens. Elora is van Loreena en Amy is nu van mij.







woensdag 18 mei 2016

Werk en koor

Behalve met kittens, waren er natuurlijk ook nog genoeg andere dingen te doen. Zoals de gewoonlijke yogalessen op maandag-, woensdag- en donderdagavond. De yogalessen voor ouderen op de woensdagmorgen (deze lopen best goed!) en de yogalessen op zaterdagmorgen bij het fitnesscentrum in Røros. En dan natuurlijk de baantjes als Omsorgsperson (in het Nederlands: verzorger) 8 uur in de week. Vanaf 1 juni is de yoga even voorbij, in verband met de zomerstop. Dus moest er een ander baantje komen, een zomerbaantje. Dus ik heb diverse sollicitaties verstuurd en verkeer nu in de luxe positie dat ik moet gaan kiezen, want ik heb diverse aanbiedingen gehad. De 1e was van Dølmotunet, het openluchtmuseum in Tolga, als servicemedewerker. Toen kreeg ik een aanbod van het bejaardentehuis in Tynset, wat ik afgeslagen heb, omdat ik het baantje in Tolga al had geaccepteerd. Maar toen kreeg ik ook nog een aanbod voor diensten bij Litun, het tehuis voor geestelijk en/of lichamelijk gehandicapten. Ik was daar al bekend, omdat ik verzorger ben voor 1 persoon daar. En dit baantje verdiend erg goed. Veel beter dan dat in Tolga. Dus eerst was het plan die beide baantjes te combineren. Maar nu kan ik per 1 juni ook voor 7 uur vast (!) in de week beginnen als BPA (Bruksstyrt Personlig Assistent). En dat laatste baantje is voor vast, dus ook na de zomer. Bij Litun kan ik na de zomer weekenddiensten gaan draaien, wat ook zeer lucratief is. Verder kan ik voor 3 uur in de week nog een schoonmaakbaantje krijgen bij iemand thuis, dus heb ik besloten het baantje in Tolga niet te doen. Het kan ook teveel van het goede zijn en ik ken mezelf :-)

Verder zijn Loreena en ik druk met het koor. 23 en 24 april hadden we een concert met Bettan, oftewel Elisabeth Andreassen. Voor Noren is zij net zo bekend als Marco Borsato voor Nederlanders. Zij is de zangeres van de Bobbysocks, die in 1985 het eurovisie songfestival wonnen met Let it swing: https://www.youtube.com/watch?v=GAOefRmvlqo

23 april was de generale repetitie, de toegankelijk was voor publiek, in Glåmos. Helaas kreeg ik hoofdpijn, die uiteindelijk resulteerde in een migraine, dus de 24e kon ik helaas niet meedoen met het concert in Selbu. Balen!


Tijdens de generale repetitie in Glåmos
In de kerk in Selbu.
14 mei hadden we dugnad (vrijwilligerswerk) in de Sætershallen in Tolga. Sneppen Cafe zoals het heette en het hield in dat koorleden eten en drinken verkochten aan het veilingpubliek, om zo de koorkas te spekken.

Pizza's verkopen om de koorkas te spekken.
 17 mei zongen we natuurlijk op de Nationale Feestdag in de kerk, het bejaardentehuis en Vidarheim en a.s. zondag 22 mei zingen we tijdens de inzegening van de nieuwe priester in Tolga. En dan nog even flink oefenen voor de concerten eind juli die we dan gaan geven. Kortom: we zitten niet stil!

17 mei: noorse deerne en zeeuws meisje

In de kerk in Tolga voor de dienst begint.
 

In de optocht





Kittens

Op 7 april j.l. werden we verblijdt met de geboorte van 4 kittens. Elena, 1 van de poezen van Loreena, beviel die dag van 4 heel verschillende schattige en hele kleine poesjes: 2 jongetjes en 2 meisjes.






We hebben de afgelopen 7 weken dan ook heel veel doorgebracht met ons hoofd boven het nest om maar niets te missen van dat schattige spul. We hebben ze ook maar namen gegeven, want nummer 1 of nummer 2 klinkt niet echt leuk. Ze heten voorlopig: Bolly, Sparky, Amy en Elora. We hebben inmiddels besloten dat we Amy en Elora houden en voor Bolly en Sparky hebben we inmiddels al een nieuw tehuis, waar ze naar toe gaan als ze tussen de 10 en 12 weken zijn. En dan nu een heleboel foto's, vanaf de 1e week tot nu:


   























Amy








Elora




Amy







 

Elora en Amy



Bolly


Op een rijtje: vlnr Elora, Amy, Sparky en Bolly








maandag 4 april 2016

Maart 2016

Maart 2016 was niet bepaald de leukste maand in mijn leven. Het begon op 1 maart, toen onze kater Sammy besloot onze oude poes Adiza aan te vallen. En niet zo'n beetje ook! Ik moest ze uit elkaar halen, anders had Adiza het niet overleefd. Tijdens die actie, kreeg ik de klauwen van Sammy in mijn voet. En in mijn hand. Eerst Sammy naar buiten gegooit en toen mijn hand behandeld. Dat viel gelukkig mee. Maar toen mijn voet. Die viel niet mee! Gelijk schoongemaakt en gedesinfecteerd met Sterilon, maar helaas kwam er toch een ontsteking in. Woensdag was de voet al wat opgezwollen en donderdag kon ik mijn winterlaarzen niet meer aan. Dus hele elegante crocs met bontvoering maat 43 gekocht. Anne (mijn Nederlandse buurvrouw, die sinds begin februari ook op Vidsyn woont) kwam 's avonds biotex brengen met de mededeling dat ik 3x per dag een half uur met mijn voet in de biotex moest zitten. Vrijdagochtend nog langs de dokter, maar dat was verspilling van mijn tijd en geld. Hij bekeek mijn voet, zei dat ik door moest gaan met de biotex en kreeg een recept mee voor een antibioticakuur. Die ik niet opgehaald heb. Ik vind namelijk dat antibiotica te snel wordt voorgeschreven. Donderdag en vrijdag heb ik niet kunnen werken, dus het kostte me nog geld ook. Gelukkig kon ik wel doorgaan met de yogalessen. Gewoon geen staande oefeningen doen :-) Al met al ben ik de hele maand zoet geweest met die voet. Sinds een week kan ik mijn winterlaarzen weer aan en nu is hij zo goed als beter.

Diezelfde 1 maart had ik 's avonds overigens ook nog de jaarvergadering van het koor. En aangezien ik de voorzitster ben, moest ik die dus voorzitten. Ik had er de hele week al tegenop gezien, omdat een paar leden nogal moeilijk deden over de gang van zaken. Ik deed gewoon wat de vorige voorzitster ook deed, maar dat bleek dus niet goed te zijn. Vorig jaar werd daar niks van gezegd. Gelukkig ging het goed en kon ik het lastige lid goed hanteren. Poeh, ik heb het overleefd :-)

Als yogalerares en støttekontakt (ook wel omsorgperson oftewel verzorger genoemd) weet je nooit hoeveel inkomen je hebt en wanneer dat komt. En dat vind ik erg moeilijk om mee om te gaan. Toen eind maart iemand zich afmelde voor de yogalessen de komende 2 maanden vanwege te veel te doen in het voorjaar, heb ik mezelf afgevraagd of ik op deze manier verder wil. Eigenlijk niet dus. Dus ga ik weer proberen een baan te vinden. Het meeste ideale zou een vaste baan van 12 tot 20 uur per week zijn, maar die zijn er niet veel. Dus dan een volledige baan en dat zou dan inhouden dat de yogalessen minder worden. Ik wil niet stoppen met yogales geven, want daar vind ik het veel te leuk voor. We zullen zien de komende tijd. Ik heb in ieder geval aangegeven bij de uitkeringsinstantie dat ik hulp nodig heb om een baan te vinden. En verder ga ik mijn CV in een nieuw jasje steken.

Verder hebben Loreena en ik de afgelopen maand een aantal fotosessie's gedaan. Ik als fotografe en Loreena als model. Hier een kleine selectie:

















En Loreena heeft ook nog wat foto's van mij gemaakt. Heb ik gelijk weer genoeg profielfoto's voor Facebook de komende tijd :-)

 




Verder is het hier nu voorjaar. En dat is niet mijn favoriete periode hier. Voorjaar in Nord-Østerdal betekend dat de sneeuw smelt, de temperaturen tussen -5 en + 5 liggen. De bomen blijven voorlopig nog kaal en wat vanonder de sneeuw tevoorschijn komt, is dood gras. Ik koester dan ook elke zonnige dag, dan is er nog een beetje kleur.


Loreena komt terug van een wandlingetje met Lurru.


Hoe het met de katten is afgelopen? We hebben Sammy en Adiza 3 weken apart gehouden in 2 aparte kamers. Een voor een mochten ze eruit, maar nooit samen. In de paasvakantie heb ik Sammy naar Tino gebracht. Die vindt het wel gezellig dat hij er is, is het niet zo stil. En zo is iedereen weer happy.

Loreena met Sammy



Adiza    
En vandaag, 4 april, is Elena, 1 van de poezen van Loreena, bevallen van 4 kleintjes. Vroeger dan we dachten, maar gelukkig is alles goed gegaan. En we hebben al een vraag gehad van iemand of ze er eentje van mag.
Elena, net bevallen van 4 kleintjes.